Koester het kind in jezelf – recensie

Er zijn mensen die vinden dat je vooruit moet kijken, niet achterom. Of ze zeggen dat het met hen immers ook goed is gekomen, die tik van vader hier of die schreeuw van moeder daar heeft echt geen kwaad gedaan! Anderen stellen dat het in die tijd nu eenmaal zo ging. Ik ben ervan overtuigd dat zo’n houding voor niemand bijdraagt. Je kunt wel rationaliseren, wegwuiven, vergoelijken of zelfs ontkennen wat jou overkwam, maar dat betekent niet dat de gebeurtenissen uit je jeugd geen rol meer spelen in het hier en nu. Ik wil in dit blog graag met je delen waarom het zo belangrijk is om je emotioneel bewust te worden van je geschiedenis, en wat mij hierbij helpt.

koester het kind in jezelf
Gevoelens die niet bij het nu horen

Een aantal jaren geleden zocht ik psychologische hulp, in eerste instantie vanwege problemen in de relatie met mijn (nu ex-) partner. De relatieproblemen, waren zichtbaar aan de oppervlakte. Maar in de therapie werd steeds helderder wat er op dieper niveau speelde. Bij onderzoek bleek ik gevoelens uit te leven die voortkwamen uit oude, onvervulde behoeften van het kleine meisje dat ik zelf eens was. Behoeften aan nabijheid, steun, respect, waardering, empathie en voedende communicatie. Gaandeweg leerde ik hoe belangrijk het is om nu, als volwassen vrouw, zelf dat kind in mij te gaan geven wat het destijds niet kreeg.

Adequate zelfzorg 
We zouden ook niet met een verstuikt been blijven wandelen, schrijft Dr. Alice Miller in één van haar boeken. We zouden ons been waarschijnlijk eerst goed (laten) verzorgen, zodat het kan genezen. Waarom onszelf dan adequate zorg voor de wonden uit onze kindertijd onthouden, daarmee blijven rondlopen? Oude gevoelens, die zich vaak aandienen in relaties en contacten met anderen (meestal onze eigen kinderen!), hebben ons zoveel te vertellen. Als we de oorsprong van die gevoelens helder krijgen en empathie ontwikkelen voor het kind dat we waren, kunnen we harmonieus en gezond leven. Hoewel deze herinneringen pijnlijk kunnen zijn, zoals het verzorgen van een fysieke wond ook pijnlijk kan zijn, zie ik geen andere optie dan de feiten onder ogen te zien. Te onderzoeken wat er met mij is gebeurd toen ik een klein kind was, te voelen hoe dat voor mij was. Om mijzelf en mijn geliefden te beschermen tegen nog meer schadelijke effecten van het leed uit mijn kindertijd. Om in het hier en nu te kunnen leven.

Tekst gaat verder na de video

De Gordon® training en je persoonlijke geschiedenis
In een training ‘Effectief Communiceren met Kinderen’ wordt het voor ouders heel helder wat bijdraagt voor een kind, en wat niet. We blikken met sommige oefeningen terug op wat we persoonlijk aan positiefs en negatiefs hebben meegemaakt. Juist deze oefeningen kunnen zo verduidelijken wat ons hielp, en wat niet. Deze kennis gun ik elke ouder, wat een belangrijke reden is dat ik Gordon® trainer werd. En hoewel met decennia aan onderzoek de schat aan wijsheid van het Gordon® Model fier overeind blijft staan, heeft mijn kind zelf mij duidelijk gemaakt dat de informatie klopt. Ook is het zo dat de training ‘Effectief Communiceren met Kinderen’, vooral een praktische training in effectieve communicatievaardigheden is, geen psychologische.

Koester het kind in jezelf
Een boekje wat dieper ingaat op eigen ervaringen uit de kindertijd, wil ik deelnemers van de training en andere ouders van harte aanbevelen. Want wij dragen allemaal verwondingen in ons mee, de één meer dan de ander. Het boekje heet ‘Koester het kind in jezelf’. Op het kaft staat: “Je kunt het kind dat je (mee)opvoedt slechts respecteren als je allereest ook het kind in jezelf respecteert, kent en begrijpt.” Oorspronkelijk werd het boekje geschreven voor werkers in de kinderopvang, maar de inzichten en praktische oefeningen zijn ook voor ouders in het gezin toepasbaar. Het boekje is geschreven door Theo van der Heijden (psycholoog, docent, trainer en coördinator van een praktijk voor psychotherapie) en Hans Rutgers (arts en psychotherapeut). De inzichten in het boek zijn gebaseerd op het werk van Alice Miller en Eric Berne. Alice Miller was psycholoog en auteur van 13 boeken, zij is bekend geworden door haar onderzoek naar en haar strijd tegen kindermishandeling. Eric Berne was een Canadese psychiater en grondlegger van de Transactionele Analyse, ook hij schreef meerdere boeken.

Inhoud van het boek
Na de inleiding, volgt in hoofdstuk 1 een samenvatting over het werk van Alice Miller. Miller maakte met haar werk duidelijk dat onder het mom van opvoeding heel veel kinderen onderdrukt, misbruikt en zelfs fysiek, seksueel of geestelijk mishandeld worden. Hoofstuk 2 geeft een uittreksel weer van het werk van Eric Berne. Je vindt een beknopte beschrijving van de verschillende leeftijds-/ontwikkelingsfasen vanaf conceptie tot volwassenheid. Ook maakt dit hoofdstuk duidelijk hoe je als volwassene ten allen tijde kunt kiezen voor een volwassen, respectvolle houding. In hoofdstuk 3 worden praktische, herkenbare casussen over perikelen tussen volwassenen en kinderen uitgewerkt. Hoofdstuk 4 bevat een handleiding voor het schoon en gezond maken van je ‘psychische achterkamer’. In dit hoofdstuk vind je suggesties over hoe je je eigen afweer kunt onderzoeken. Je vindt antwoorden op de vraag hoe je pijnlijke gevoelens uit het verleden kunt ophelderen, verwerken en integreren in je dagelijks leven, in plaats van die te verdringen/ uit te leven. Tot slot vind je achter in het boek gereedschappen voor het omgaan met kinderen en volwassenen, een literatuurlijst en informatie over de auteurs.

Het gaat erom de fouten en de miskenningen die hebben plaatsgevonden nu wél haarscherp te zien, de oorzaken daarvan te durven kennen, onomwonden. ~ Theo van der Heijden

KoesterGeen schandpaal
In het boekje lees ik: “Gaat het erom ouders aan de schandpaal te binden? Eindelijk eens lekker uit te halen naar opvoeders? Hen te beschuldigen, te bespotten, en alsnog met straf en boete terug te pakken? Nee, ouders en opvoeders hebben ook weer een verwond innerlijk Kind dat niet erkend werd. Geen schandpaal dus! Waar het om gaat, is dat we de fouten en de miskenningen die hebben plaats gevonden nu wél haarscherp gaan zien. Het gaat erom de oorzaken daarvan te durven kennen, onomwonden, waarbij onze eigen schaamte en schuld ons níet in de weg staan om helder te kijken en te analyseren.” De inhoud van dit boekje is geen aanmoediging om wraak te nemen op onze ouders, die nu misschien bejaard, mogelijk zelfs ziek zijn, of zoals in mijn geval overleden. Integendeel, het doel is bewuster te worden van onze ervaringen als kind, daar voeling mee te krijgen. Daarmee beschadig je niemand, je beschermt er juist jezelf en je omgeving mee.

Als volwassenen geen pijnlijke geschiedenis in zich mee hoeven dragen, zijn ze in staat om helemaal in het nu te leven. ~ Jan Hunt

1+1=3   
Ik heb met het gedachtegoed uit ‘Koester het kind in jezelf’ gewerkt in therapie. Het is mijn overtuiging dat ik hierdoor meer kan profiteren van de Gordon® vaardigheden. Het voelt voor mij als 1+1=3. Dat ik een fysieke, empathische mens bij me had aan het begin van deze ontdekkingsreis, in plaats van een papieren boekje, heeft mijn kansen denk ik positief beïnvloedt. Ik ben er dankbaar voor. Toch zie ik dit boekje als een belangrijke kans voor andere ouders, de schrijvers  van ‘Koester het kind in jezelf’ kunnen voor hen ook fungeren als voelende medereizigers. Mensen die begrip hebben voor wat jou en mij overkwam, dat niet bagatelliseren, verdoezelen of je ervan afleiden, met alle gevolgen van dien. Mensen die jou juist willen helpen om die liefdevolle en respectvolle relatie met jezelf en anderen vorm te geven.

Wat draagt bij voor jou?
Ik ben benieuwd en lees graag: wat draagt voor jou bij aan het groeiproces om respectvol en sensitief te zijn met het kind in jezelf, met de volwassen vrouw of man die je nu bent, en met (je) kind(eren) en anderen om je heen?

Bronnen:
Koester het kind in jezelf 
Waarom liefde zo belangrijk is
Vrij van leugens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *